حضرت آیت ا.. خامنه ای ( دامت برکاته ) :  

قدر لحظات جوانی را بدانید، و مواظب باشید جز برای رضای خدا کاری نکنید.

بس نکته با تو بگویم شاید ندیده باشی

            تا دسته دسته نرگس، زین باغ چیده باشی

1-     در زندگی و معاشرت با دیگران ، نرم افزار باشیم ؛ نه سخت افزار.

2-     هیچ گاه قفل سی دی قلب مردم را نشکنیم که « تا توانی دلی به دست آور ، دل شکستن هنر نمی باشد»

3-     چنانکه در کاری شکست خوردیم ، آن را «shut down  » نکنیم ، بلکه آن را « Restart» کنیم .

4-     برای فایل های اسرار زندگی مان ، «password» بگذاریم و آن را «Hidden» کنیم.

5-     همواره پیش از سخن گفتن سی پی یوی فکرمان را به کار بیندازیم.

6-     برصفحه مشکلات مردم ، کلید F1  باشیم و آنان را کمک و راهنمایی«Help » کنیم.

7-     برای باغ زندگی مردم ، ویندوز باشیم نه داس.

8-     اگر از کسی بدی و کم لطفی دیدیم ، آن را «save » نکنیم ؛ بلکه آن را«Delete» نماییم.

9-     به دیگران اجازه ندهیم در « سی دی رام » زندگی مان هر نوع « سی دی » را که بخواهند ، قرار دهند.

10-  خانه و دفتر کارمان به روی مردم نیازمند «Open  » باشد.

11-  برای حل اختلافات زناشویی ، روی گزینه « گذشت و ایثار » دابل کلیک «Double click » کنیم.

12-  درآمدمان را در اول ماه پارتیشن بندی کنیم؛ تا در آخر ماه کم نیاوریم.

13-  برای رفع گرفتاری های مردم «Auto run  » باشیم.

14-  در زمان ناتوانی ، درماندگی و تاریکی زندگی دیگران ، کلید « Power » برای آنان باشیم.

15-  چشم هایمان را به روی عیب های پنهان مردم ، «Close » کنیم.

16-  گاه و بی گاه ، کامپیوتر زندگی ما «Hang » می کند که باید آن را با فکر و مشورت و برنامه ریزی «Restart » کنیم.

17-  برای کپی گرفتن از دیسکت زندگی دیگران نخست آن را ویروس یابی و سپس آن را ویروس کشی کنیم.

18-  مواظب باشیم که رایانه زندگی زناشویی مان ، ویروس غرور و لج بازی به خود نگیرد که در این صورت ، ممکن است هیچ آنتی ویروسی نتواند آن را از بین ببرد.

19-  در تجارت و کارهای مالی و اقتصادی ، سرمایه ها و دارایی های خود را در یک «Drive » نریزیم ؛ بلکه آنان را در درایوهای گوناگون پخش کنیم ؛ تا اگر به «Format» یک درایو مجبور شدیم ، درایوهای دیگر را محفوظ داشته باشیم.

20-  هارد مغز خود را از برنامه های غیر مفید ، پر نکنیم ؛ تا فضا را برای نصب برنامه های مفید ، تنگ ننماییم.

فرض کن حضرت مهدی (ع)به تو ظاهر گردد

ظاهرت هست چنانیکه خجالت نکشی؟

باطنت هست پسندیده ی صاحب نظری؟

خانه ات لایق او هست که مهمان گردد؟

لقمه ات در خور او هست که نزدش ببری؟

پول بی شبهه و سالم زهمه داراییت

داری آن قدر که یک هدیه برایش بخری؟

حاضری گوشی همراه تو را چک بکند؟

با چنین شرط که در حافظه دستی نبری؟

واقفی بر عمل خویش تو بیش از دگران؟

می توان گفت تو را شیعه ی اثنی عشری؟

در کجای زمین است گودالی که تمام آسمان را مکیده است ، گودالی که کائنات در ژرفای

عظمتش ناتمام می مانند ملکوتی باژ گونه که انسان را به زبان عشق ترجمه می کند و سجده ،

پیشانی فرشتگان را نوازش می دهد .اقیانوس ها تمام جزر و مدشان را در این گودال کوچک

از یاد می برند و به زیارت عطش می نشینند.این گودال نیست که نزول صاعقه ی عشق است

که زمین را اینگونه شکافته است تا گنج پنهان هستی  در آن متجلی شود . این گودال نیست ،

دهان گشوده ی زمین است که به افشای اسرار مگو باز شده است.این گودال پر خون فرزند

 همان چاهیست که هر شب نخلی بر آن می خمید و آن را از خون گریه پر می کرد .

ای بادهای مسافر ! اگر در رهگذر خویش گودالی را دیدید که به کهکشانها عظمت می بخشید

سلام رگهای مرا هم برسانید و بگویید یک نفر اینجا دلش برای آسمان تنگ شده است.

برگرفته از کتاب : قیامت حروف

عـــاشورا هر روز در کربلای دلمان اتفـاق مـــی افتـــد

کوشش کنیم حسین دلمان به دست یزید نفس شهید نشود